Historia firmy Kawasaki
Kawasaki jest najstarszą spośród wielkiej japońskiej czwórki, gdyż swój
początek datuje na 1876 r. kiedy Shozo Kawasaki założył Kawasaki Tsukiji
Shipyard w Tokio. Motocyklowa część koncernu Kawasaki datuje swoje początki pod koniec lat 40' XX wieku. Początki zaistnienia w przemyśle motocyklowym są dość specyficzne, gdyż Kawasaki w 1963 r. połączyło się z firmą Meguro, która wytwarzła motocykle od 1909 r. Meguro produkowało model K1, który powstawał na bazie angielskiej BSA A7, zastępując wcześniejszy własny model Maguro Z7. W pierwszych latach XX wieku, wszyscy japońscy producenci spalinowych jednośladów wytwarzali po prostu rowery z silnikami. Wzorowano się przy tym dość powszechnie na produktach pochodzących z Europy i USA. Na swoje czasy model K1, produkowany przez Maguro był pojazdem bardzo zaawansowanym technicznie. Chłodzony cieczą, czterosuwowy twin o pojemności skokowej silnika 496 cm3, montowany w podwójnej ramie kołyskowej był ewenementem na dalekowschodniej wyspie. W 1960 r. Meguro Workshop weszło w kooperację z Kawasaki Aircraft Co. Ltd. co doprowadziło w 1963 r. do wspomnianego połączenia obu firm. Meguro nadal produkowało model K1, lecz jego sprzedaż została zlecona nowo powstałej Kawasaki Motor Sales Co., poprzednika obecnego wytwórcy motocykli, tj. Kawasaki Motorcycle Co. Ltd. Pomiędzy 1960 r. a 1963 r. inżynierowie Kawasaki byli w 100% zaangażowani w projekt samochodowy i nie znaleziono czasu na zaprojektowanie i wyprodukowanie nowego silnika motocyklowego. Po połączeniu wysiłków inżynierów z Meguro I Kawasaki powstały dwa projekty, tj. SG i K1. SG (ang. single cylinder) miał 250 cm3 i rozrząd w głowicy podczas gdy projekt K1 polegał na modyfikacji już istniejącego i notującego dobrą sprzedaż modelu o tej samej nazwie. Model K1 został wybrany jako pojazd policji podczas Igrzysk Olimpijskich w 1964 r. a wkrótce po tym wprowadzono zmodyfikowany model K2. Wysłanie testowej partii na rynek amerykański, który potrzebował wówczas czterosuwowych motocykli okazał się klapą ze względu na niską moc motocykla. W odpowiedzi na to niepowodzenie Kawasaki wyprodukowała model W1, który jest utożsamiany jako pierwszy prawdziwy motocykl firmy z Tokio. Prawdziwy, gdyż ten model zdobył sukces rynkowy i zajął ugruntowaną pozycję na konkurencyjnym rynku USA. W momencie wprowadzenia go na rynek, posiadał największy silnik na rynku japońskim, tj. 650 cm3. Rok później produkowano już trzy modele o podobnej pojemności, tj. A1 zwany także "Samurajem" oraz A7. Właśnie wtedy Kawasaki zbudowało fundament swojego globalnego sukcesu w dziedzinie produkcji i sprzedaży motocykli. Niemniej jednak konkurencja w postaci Hondy CB 450 oraz Suzuki T500 nie pozwalała Kawasaki na długo cieszyć się pozycją rynkowego lidera. Właśnie ze względu na naciski konkurencji Kawasaki podjęło w tajemnicy prace nad nowym silnikiem. Równocześnie pracowano nad dwoma silnikami: dwu i trzycylindrowym w dwóch różnych układach, tj. rzędowym oraz w układzie "V". Testy cieplne i testy chłodzenia zdecydowały na wybór układu rzędowego. W ten sposób powstał silnik, który na kilka lat pozwolił Kawasaki pobić rodzimą konkurencję. Silnik dysponował mocą 60 KM przy 7.500 obrotów/minutę a zaprzęgnięto go do modelu, któremu nadano nazwę H1. Nie trzeba było długo czekać na odpowiedź konkurencji.
Wspominana wcześniej Honda CB 750, zwana legendarną lub przełomową trafiła na wystawy motocyklowe w 1968 r. Kawasaki nie pozostało nic innego jak spróbować przyćmić sukces Hondy. W 1969 r. trzycylindrowa, dwusuwowa maszyna zdobyła mistrzostwo świata i sprawiła, że Kawasaki stała się producentem motocykli o znakomitych osiągach. Reputacja ta osiągnęła wyżyny wraz z wprowadzeniem w 1973 r. modelu Z1, pierwszego czterosuwu Kawasaki, który prześcignął Hondę CB 750 i miał opinię wyjątkowo niezawodnego. Pokonanie Hondy dokonało się poprzez zastosowanie po raz pierwszy w motocyklu seryjnym tak dużej pojemności jaką było 903 cm3. W tym czasie Kawaski znalazło swoje miejsce na rynku i kierunek dalszego rozwoju. Od czasów Z1 firma nie dążyła do zdobycia popularności w kategorii maszyn małolitrażowych. Zaczęła zdobywać bowiem uznanie jako producent maszyn dla entuzjastów i posiadających nieprzeciętne osiągi. Opinia ta jest wciąż aktualna a Kawasaki nie zaprzestaje dawać ku temu dobitnych argumentów. Już w 1984 r. powstał Z1300 o pojemności silnika 1300 cm3. Model ten powrócił na salony w latach 90' XX wieku w postaci ZRX 1200. Ten drugi mimo mniejszej pojemności zachowuje właściwe warunki prowadzenia, Z1300 bowiem był efektem ślepego pościgu lat 80' XX w. za większą pojemnością, bez względu na wpłuw mocy i masy na stabilność i prowadzenie jednośladu. W 2006 r. za sprawą ZZR 1400 Kawaski wciąż dzierży tytuł najmocniejszego motocykla. Ten sportowo turystyczny model o pojemności skokowej silnika 1352 cm3 dysponuje mocą 200 KM z doładowaniem ram-air. Oznacza to, że Kawasaki zgodnie z chlubną tradycją wprowadziło do produkcji najmocniejszą seryjną maszynę w historii
Niestety ja nigdy się nie skupiałam na motocyklach i od zawsze praktycznie cały czas używam tylko samochodu. Jak to pojazd mechaniczny to i moje auto czasami się zepsuje. Więc w takich momentach wzywam pomoc drogową https://www.pomocdrogowa.w.poznaniu.pl/oferta/ i wiem, że to jest dobra opcja.
OdpowiedzUsuń